Exploring leadership in the court of public opinion.
- Beta
De Verveen.net visie 0.5 - Painting a picture
Voor mijn freelance werkzaamheden met Verveen.net ben ik druk bezig om mijn toekomstige dienstverlening te concretiseren. Hier een update met de voortgang daarvan. Blijkbaar nodigt het canvas van het wereld wijde web uit tot het vormen van een impressionistische visie. De belangrijkste stukjes ervan heb ik hier verzameld.
Al een tijdje geleden heb ik een plaatje gefabriceerd om te plaatsen om mijn blog. Toen ik in gesprek met wat mensen het liet zien, merkte ik dat het als interessant maar ook abstract overkwam. Het plaatsen van het plaatje had ik uitgesteld tot dit moment. Dit is het plaatje waar het om gaat:
Het plaatje is voor een deel gebaseerd op een cartoon uit het NRC die ik bij het afscheid van mijn business development klus bij UPC liet zien. In de cartoon zag je een spiraalvormige zwerftocht, 'quest to find true self' genaamd, over twee kruisende wegen met de naam Dreamstreet en Reality Avenue. Mijn antwoord op de vraag: “wat ga je nu doen?” was dat ik de kruising van deze wegen op ging zoeken.
De visie die op basis van mijn huidige werkzaamheden aan het ontstaan is, is de volgende:
Bij het nastreven van je dromen, met de mogelijkheden die je ter beschikking staan, is het zaak je voortgang met regelmaat wereldkundig te maken. Doordat je vanuit je passie werkt, zal het enthousiasme in je werk overslaan op (potentiële) klanten, collega’s, partners en investeerders. Door het aangaan van nieuwe samenwerkingsverbanden en de ontwikkeling hiervan transparant te publiceren ontstaat een kritieke massa die tot nieuwe commerciële activiteiten zal leiden.
De sleutel hierbij is het slim inzetten van publicatie- en distributie middelen die tegenwoordig tegen 0 kosten beschikbaar zijn. Social media benutten dus. Nu ik in mijn werkzaamheden terug zie dat het plaatje nog steeds goed klopt, vond ik het tijd om het toch maar eens te plaatsen. Het werkt echt!
Twee trajecten waar ik deze visie momenteel op los laat zijn de volgende:
Organisatie van een Crowdsourced 0-budget evenement voor het ministerie van economische zaken. Naar aanleiding van de richting die minister van der Hoeve verkondigde tijdens de Innovation Lecture 2008 (zie eerdere blogposting), is er een LinkedIn groep Innovatie2.0 opgezet. Deze groep kent inmiddels meer dan 1600 leden en er is het initiatief ontstaan om een evenement te organiseren om de online discussies offline voort te kunnen zetten. De voortgang in de organisatie is te volgen op www.communityoftalents.nl
Het ontwikkelen van een netwerk met de naam DemoCrazies van en voor jonge ondernemers. Samen met Sjoerd Schaapveld en Bart Cosijn werk ik een paar dagen per week vanuit de Posthoorn kerk in Amsterdam. Deze locatie willen we in toenemende mate gebruiken om een netwerk van bevlogen ondernemers te faciliteren. Na een klein beginnetje, hebben we nu een naam, een logo en een netwerk-website waar leden elkaar kunnen treffen.
De centrale vragen die een rode draad vormen bij beide trajecten zijn:
Vinden - bij wie resoneert je visie?
Vragen - wie wil je meehelpen in het realiseren van die visie?
Vertrouwen - hoe kom je tot een punt dat je echt met elkaar aan de slag gaat?
Verbinden - hoe organiseer je de samenwerking?
Nu ik deze trajecten zonder enige vorm van inkomsten in gang heb, rijst uiteraard de vraag: hoe ga je hier nou geld aan verdienen? Dit is waar ik mij de komende weken actief op zal richten, er immers nog een kindje op komst dat ook eten wil.
Op bezoek bij @OpenDictator: Marijke Krabbenbos (IdeaCompany.nl)
Soms zijn er van die mensen waarbij je alleen al aan de hand van hun verhaal al snel het gevoel hebt dat je er mee zou kunnen samenwerken. Bij het lezen van het verhaal van Marijke Krabbenbos op haar website IdeaCompany.nl, nu ruim een jaar geleden, wist ik zeker dat ik eens kennis met haar moest maken. Nu ik zelf mijn zelfstandige pad meer aan het vormgeven ben, was de tijd aan gebroken om eens wat met elkaar heen en weer te pingpongen.
Na een eerste veelbelovende kennismaking in Utrecht was Marijke vandaag op bezoek in de Posthoorn Kerk in Amsterdam. Een enorme lawine aan aanknopingspunten was het gevolg, hoog tijd dat we een keer wat meer dan een uurtje inplannen. Synchroniseren moet je ook even de tijd voor kunnen nemen.
Volgens goed gebruik ook van deze gesprekspartner natuurlijk even een filmpje (< 2 minuten) gemaakt van mijn gespreksgenote, zie hier het resultaat:
Vandaag was ik even bij Seats2Meet langs gelopen waar met vaste regelmaat Abdul-Rahman Advany (@advany) van SocialImagineers te vinden is.
Abdul houdt zich bezig met diverse projecten op het gebied van web2.0 / communities en de overheid.
Genoeg reden dus om even nader kennis te maken en even een kort filmpje te maken waarin hij zich voorstelt, zie hieronder het resultaat. (De camera bleek helaas wat problemen te hebben met focussen.)
Dictator te biecht:: "ik vond een lelijke en onvindbare blog wel prima"
Het moet toch van het hart: na jaren van experimenteren met wat nu 'Social Media' wordt genoemd, realiseer ik me dat ik deze vorm van online
media het afgelopen 1,5 jaar niet echt meer serieus heb genomen.
Na teleurstelling in de echte opbrengst van het werken met Social Media heb ik, geinspireerd door Steve Gillmor's Gillmor gang, deze rommelige en lelijke blog er op na gehouden. Met een lelijke low-profile blog zijn er weinig pretenties, dat scheelt een hoop writers-block. Het is geen proza, maar mensen die me min of meer kennen kunnen hopelijk de steel en de vork in gedachten wel in elkaar zetten.
Nu mijn enthousiasme voor social media weer groeiende is, realiseerde ik mij vandaag dat ik eigenlijk precies de klassieke Gartner Hype Cycle aan het volgen ben.
Na een periode van geweldige verwachtingen, gevolgd door diepe teleurstellingen, komt geleidelijk aan het inzicht en dan.. en dan...?!
Peak of inflated expectations Na het lancerenvan de voorloper van het huidige Accenture Blogpodium in 2005 en meebloggen op het wijlen SURFnet weblog in 2006, heb ik
In 2007 met zeer veel enthousiasme een Social Media campagne ontwikkeld voor mijn toenmalige werkgever Eurail.com en daar ook de
nodige exposure aan weten te geven (o.a. marketingfacts en emerce).
Trough of Disillusionment Hoewel de campagne tot een hoop nieuwe inzichten heeft geleid, is door te hoog gespannen verwachtingen bij mijzelf en daardoor ook de
interne organisatie, de campagne niet voldoende uit de verf gekomen. Ik wilde te veel, te snel bereiken en had de balans
tussen innovatie en korte termijn resultaat verkeerd ingeschat, Mea Maxima Culpa. De geinvesteerde hoeveelheid tijd en geld in deze neventaak bleken helaas niet op te wegen
tegen meer traditionele vormen van online marketing met een hogere ROI. Hiernaast bleek de aanpak ook niet voldoende doordacht, waardoor het momentum van de gegenereerde exposure niet kon worden vastgehouden. Pijnlijk om te biechten, al denk ik dat veel marketeers die met Social Media experimenteren vergelijkbare ervaringen zullen hebben gehad.
Op januari 2008 had ik besloten om de consequenties van mijn vernieuwingsdrang voortaan voor eigen rekening te nemen en mijn werkende leven te vervolgen als zelfstandig
ondernemer / ZZP-er ZP-er (Zelfstandig Professional). Tot nu toe blijkt dit voor mij de manier te zijn om dromen en realiteitszin in balans te brengen. Slope of enlightnment Tijdens een langdurige interim opdracht bij UPC NL business
development had ik mijn social media activiteit beperkt tot enkel twitteren en nu en dan een blogpost. Toch was het grappig dat mijn opdrachtgever op een gegeven moment met
een Emerce in de hand kwam binnenlopen en mij vroeg of ik van
snoephartjes houd.
Het bleek dat Rebecca Rijnders een tweet van mij
had afgedrukt in de Emerce. Dit was de eerste keer dat ik iets van Twitter in de Mainstream Media zag belanden. Natuurlijk was het ook leuk om als eerste van 3e verdieping te weten dat @vincente bij de UPC receptie stond met zijn Segway toen hij Diederik Karsten kwam interviewen.
Nu ik deze anekdotes met een aantal ontwikkelingen van het afgelopen jaar op een rijtje zet, realiseer ik mij Social Media nog steeds hartstikke leuk is om te volgen èn mee te maken (co-creeëren). Het medialandschap verandert met de dag sneller en de impact van de vaak wat rommelige Social Media vergaarbak groeit gestaag. De ontwikkelingen die mij hier het meest van hebben overtuigd zijn:
de make over van het online deel van NRC Next naar enkel blogging, die vandaag live is gegaan
de ontwikkelingen in de online communicatie tussen fans en muzikanten (te veel om hier nu op te noemen)
enz, enz, enz...
Plateau of productivity?
"We tend to overestimate the impact of a technology in the
short run and underestimate it in the long run. (Roy Amara, Institute
for the
Future)"
"People tend to overestimate what can be done in one year and to
underestimate what can be done in five or ten years. (Joseph Licklider,
MIT
computer and internet visionary)"
Eet het en je weet het. Let's climb that curve y'all!
Op dinsdag 3 maart had ik de eer om de lancering van www.virtuagym.com
bij te mogen wonen. De dienst is vanaf nu beschikbaar voor een gesloten groep van gebruikers (een zogenaamde private beta). Na deze periode wordt de dienst beschikbaar gemaakt voor publiek gebruik.
Bij de lancering van VirtuaGym gaven de gebroeders Paul en Hugo Braam een wervelende presentatie van hun nieuwe dienst, zie hier beneden de video.
De zeer fraai vormgegeven dienst (met o.a. een sprekende 3D coach), bestaat uit o.a.:
een fit test voor het bepalen van je huidige Body Mass Index (BMI) en algehele conditie
een trainingsschema dat wordt opgesteld op basis van je testresultaten, dat je thuis kan uitvoeren.
een rijke verzameling van instructies van de 3D coach over hoe je de oefeningen uit moet voeren.
een mogelijkheid om je trainingsresultaten per training op te slaan (het gerucht op Twitter is dat er zelfs al een applicatie voor Google Android telefoons in ontwikkeling is.
een spectaculaire game waarbij deelnemers worden uitgedaagd om hun hartslag zo goed mogelijk te beïnvloeden middels hun workout.
Qua businessmodel is het idee is om bedrijven abonnementen te verkopen die ze vervolgens aan hun medewerkers kunnen aanbieden. Omdat de training vanuit huis kan worden gedaan, wordt hiermee de drempel overwonnen die blijkt te bestaan om de sportschool te bezoeken.
Al met al een veelbelovende spectaculaire start, ik wens Paul, Hugo en hun team veel succes! PS heb je interesse om mee te doen in de private beta? => meld je aan op www.virtuagym.com!
Via de steeds actievere LinkedIn groep Innovatie 2.0 kwam tegen een YouTube filmpje vanuit EZ dat ik echt bemoedigend vond.
Minister Maria van der Hoeve legt in haar eigen woorden uit waar de nieuwe innovatie golf in Nederland vandaan zal komen: communities of talents, open innovatie en sociale innovatie. De kern van dit alles? Geven wat je van jezelf te geven hebt, dat wat je weg kan geven.
Wat mij betreft een bemoedigend verhaal op een welkom moment, wake up time!
Ontmoeting met Chris Bol van CloudSpeakers (video)
Alweer bijna twee weken geleden heb ik EuroSonic / Noorderslag bijgewoond. Een prima gelegenheid om een uitgebreide indruk te krijgen van de muziekindustrie in Europa en natuurlijk om bands te spotten! Overweldigend veel input opgedaan, het zal even duren voordat ik dit goed en wel op een rijtje heb.
Markt en product/service innovatie combineren is meestal niet zo'n goed idee heb ik slimme mensen bij Philips wel 'ns horen vertellen. Inmiddels kan ik vanuit de praktijk bevestigen, dat het inderdaad pittig is. De muziekindustrie is een wereld op zich, het heeft tijd nodig om de cultuur te snappen en om te zien waar beweging in zit.
Op de zaterdag van Noorderslag was er in Groningen ook een Music, Beer & Innovation bijeenkomst van een aantal Nederlandse pioniers in de muziekindustrie. Naar aanleiding van deze bijeenkomst hebben Chris Bol van de startup CloudSpeakers en ondergetekende elkaar nog 'ns opgezocht in café het Hart in Utrecht.
Zie onderstaande video waarin Chris(@CloudSpeakers) het idee van CloudSpeakers uitlegt:
Meetup met Chris Bol van CloudSpeakers from OpenDictator on Vimeo.
We hebben behoorlijk lang zitten praten en een hoop leuke / interessante info uitgewisseld. Lijkt me leuk om elkaar over niet al te lange tijd nog eens op te zoeken.
[ lezers via Hyves, Plaxo (of iets anders): het filmpje kan je waarschijnlijk niet zien, je kan het hier alsnog bekijken ]
Voor het vervolg van mijn queeste ben ik afgelopen week richting het westen getrokken naar het Amsterdamse gebeuren. Ik was te gast van twee vriendelijke architecten die daar sinds kort kantoorruimte hebben betrokken in de PostHoorn kerk. Deze kerk, van dezelfde architect als het Centraal Station in Amsterdam, biedt naast een prachtige zaal ook ruimte aan tal van bedrijven.
Mijn gastheren voor deze OpenBitterbal, Sjoerd Schaapveld en Bart Cosijn (o.a. van Ruimtevolk), willen in deze kerk bijeenkomsten gaan organiseren over architectuur in de breedste zin van het woord. Wat voor plannen ze hebben kan je in het filmpje zien.
Ken je dat spelletje van vroeger op school? Ik ga op reis en
ik neem mee… een tandenborstel! Iedere deelnemer aan het spelletje mag na het
opnoemen van wat de voorgaande spelers meenemen zelf iets toevoegen.
Spelletjes waar je echt in gaat bepalen bewust of onbewust je
blik op de wereld. Dat hebben we allemaal, <overslaande Balkenende stem>toch?!</overslaande Balkenende stem>.
Vroeger speelde ik alle adventure games waar ik maar m’n handen op
kon leggen, vooral die van Sierra en Lucas Arts. Zo’n spel speelde ik dan eindeloos op
de IBM 8086 PC van m'n vader met een stapel van 10 van die geweldig grote 5 ¼ inch floppies er naast.
Dus stel nou dat je op avonturenreis door ondernemersland,
wat neem je mee? Nou… in eerste instantie dus vooral jezelf .
Travel light heet dat geloof ik.
In een van de mooiste adventure games die gespeeld heb (we schrijven 1989), hero’s
quest I “the quest for glory”mag je aan het begin van het spel een soort
karakter kiezen. De mogelijke opties zijn ‘fighter’, ‘thief’ en ‘wizard’. Het
karakter is eigenlijk hetzelfde figuur, maar elke optie heeft zijn eigen unieke
eigenschappen. Zo is een fighter vooral goed in bruut geweld, een thief is ‘behendig’
en de wizard kan toveren. (voor de kenners: het plaatje is van quest for glory III, dus ziet er 'modern' uit)
Aan het begin van mijn eigen quest for glory kies ik voor de
wizard. Voor bruut geweld ben ik niet dominant of ehm... bruut genoeg. Sneaky
dingen doen past ook niet echt bij een goed opgevoede Open Dictator vind ik zelf. We houden dus
over: magie.
Gelukkig staat het internet vol met waarheden die je kan
quoten om je eigen geloofwaardigheid te vergoten (ik zei het niet, maar die en
die…). Dus is geloven in wat magie onzin? Nou neem het niet van mij aan, maar pak
deze quote van Arthur C. Clarke. (wie kent ‘m niet): “Any
sufficiently advanced technology is indistinguishable from magic.”. De plasma (of Tesla) lamp zoals je die hierboven ziet geeft me het vertrouwen dat dit wel aardig klopt.
Om te beschrijven waar m'n gedachten naar uit gaan heb ik nu nog te veel woorden nodig. Het tempo gaat omhoog en ik ga meer gesprekken filmen (als mensen dat ok vinden). Steekwoorden: innovatie processen, internet, muziek.
Binnenkort neem ik een nieuwe Open Bitterbal op met @FrankMeeuwsen
en zal de video hier op de blog posten. Frank begint zelf per april 2009 aan
wat hij zelf “The
Incredible Adventure” (uiteraard met blog) noemt. Ik ben benieuwd voor
welk karakter hij gaat.
Vage soep vandaag. Voor de deur en in m’n hoofd (slecht geslapen). Weer een verse dag waarop ik ga verzinnen hoe ik de wereld ga bestormen.
Maarrrr...
vandaag is wel iets anders... ik heb me voorgenomen door regelmatig wat
te bloggen de mist meer op te laten trekken. Regelmatig je gedachten
verwoorden is nou eenmaal erg verhelderend. Bij het doorstarten van de
zoveelste blog is lekker juicy schrijven er nog niet helemaal bij, maar
da’s gewoon een kwestie van stug door blijven tikken. ☺
Zoals
bij de toevallige lezer misschien bekend ben ik nu bezig met het
uitdokteren van mijn werkzaamheden als zelfstandig ondernemer. Nu ik
hier goed de tijd en ruimte voor heb weten te maken realiseer ik me hoe
vrij en vormeloos dit in het begin eigenlijk is.
De mist die ik
vandaag uit het raam zie doet me denken aan een gesprek dat ik hier pas
over had met een eventuele zakenpartner. Ons gesprek bracht ik op ‘the
fog of war’ zoals je die ook wel in allerlei computerspelletjes ziet.
Het is pas wanneer je een territorium gaat verkennen dat je weet waar
alle leuke en gevaarlijke dingen zich bevinden. In het begin verken je
het territorium alleen, gaande weg kan je vrienden maken met Orcs en
elfjes en dat soort leuke wezens. Het is allemaal nog wat onwennig en
vreemd, het enige wat je kan doen is gewoon maar wat gaan doen. Niet
helemaal onbezonnen, dus sinds gisteren noem ik dit maar doendenken. ☺
Bij de tweede draak rechtsaf en dan immer gerade aus.
